تجربه‌هایی از یک سفر جاده‌ای با خودروی الکتریکی

قطعه نیوز : چیزی که هرگز انتظار نداشتم از داشتن یک خودروی الکتریکی یاد بگیرم نه این که احساس خاصی نسبت به بزرگ‌ترین برند فروشگاه‌های زنجیره‌ای آمریکا داشتم، اما وقتی مالک یک خودروی الکتریکی هستید و از مسیرهای اصلی دور می‌شوید، والمارت می‌تواند مثل یک فرشته نجات باشد. این فروشگاه‌ها در پارکینگ‌های خود در سراسر کشور شارژرهای سریع DC شبکه Electrify America را با سرعتی بسیار بیشتر از سایر خرده‌فروشی‌ها اضافه کرده‌اند. وقتی در جاده هستید و باتری خودروی‌تان در حال اتمام است، کافی است به دنبال یک والمارت بگردید ممکن است شما را از یک فاجعه نجات دهد. (ضمن اینکه دستشویی هم دارند!) در نوامبر، یک والمارت و حتی به طور تصادفی، همان والمارت دو بار برای من یک نجات‌دهنده واقعی بود، وقتی تصمیم گرفتم با کیا EV6 خود از شمال نیویورک به ریچموند ویرجینیا بروم تا یکی از دوستان قدیمی‌ام را ملاقات کنم. و مثل هر سفر جاده‌ای با هر خودرویی، در این سفر رفت و برگشت ۸۰۰ مایلی فهمیدم که EV6 واقعاً چه توانایی‌هایی دارد.

من در ماه جولای یک کیا EV6 Wind AWD مدل 2024 خریدم. با برد رسمی 282 مایل، در روزهای گرم بیش از 300 مایل برد دیده‌ام و از قابلیت شارژ سریع، طراحی و عملکرد روزمره این خودرو به طور مداوم تحت تأثیر قرار گرفته‌ام. با این حال، از یکپارچه‌سازی نرم‌افزار و اپلیکیشن آن کمتر راضی بوده‌ام و کمی حسادت می‌کنم که نسخه به‌روزرسانی‌شده کیا EV6 به‌صورت پیش‌فرض با پورت NACS سبک تسلا و دسترسی بومی به ایستگاه‌های سوپرشارژ عرضه خواهد شد. این موضوع بدون شک سفرهای جاده‌ای مالکان EV6 را بسیار آسان‌تر خواهد کرد. فعلاً اما، این همان خودرویی است که دارم و به‌شدت نیاز داشتم هم دوستم را ببینم و هم این خودرو را در یک سفر طولانی‌مدت به چالش بکشم.
همچنین با صداقت کامل باید بگویم که واقعاً داستان‌های من یک سفر جاده‌ای الکتریکی انجام دادم را دوست ندارم. همیشه سعی می‌کنم در  InsideEVs این نوع داستان‌ها را سفارش ندهم. معمولاً به یک شکل پیش می‌روند: فردی بی‌تجربه (حتی اگر آدم‌های باهوشی در نشریات معتبر باشند) یک خودروی الکتریکی می‌گیرد، معمولاً به صورت اجاره‌ای، سپس برنامه‌ریزی حداقلی یا اصلاً هیچ برنامه‌ای نمی‌کند و یک مطلب کاملاً قابل پیش‌بینی می‌نویسد درباره اینکه شبکه شارژ خودروهای الکتریکی در آمریکا هنوز آماده نیست.
مسلماً هر راننده EV این را به شما خواهد گفت، اما شبکه شارژ نیز به طور مداوم در حال بهتر شدن است. این داستان‌ها خسته‌کننده هستند. مهم‌تر از همه، اکثریت قریب به اتفاق آمریکایی‌ها واقعاً هر روز فقط 40 مایل یا کمتر رانندگی می‌کنند؛ ما هنگام خرید خودرو بیش از حد بر اهمیت رانندگی‌های مسافت‌طولانی تأکید می‌کنیم.آنچه می‌خواهم بگویم این است که چه کارهایی را درست انجام دادم و کجا اشتباه کردم. خوشبختانه این سفر را قبل از سرمای شدید ساحل شرقی انجام دادم، بنابراین افت برد در هوای زمستانی چندان مشکل‌ساز نبود (که اکنون هست؛ بخش بعدی این ماجرا به این موضوع خواهد پرداخت). در مجموع، کیا EV6 در این سفر عملکرد فوق‌العاده‌ای داشت. با این حال، حتی با وجود شغلم، در این سفر اشتباهاتی کردم. چیزهای زیادی درباره خودروی خود یاد گرفتم و کارهای زیادی هست که دفعه بعدی متفاوت انجام خواهم داد. این‌ها توصیه‌هایی هستند که پیشنهاد می‌کنم برای سفر بعدی خود با خودروی الکتریکی در نظر بگیرید.
نکته اول: مسیر خود را برنامه‌ریزی کنید
با توجه به برد عالی EV6، قابلیت شارژ از 10% تا 80% در 18 دقیقه روی شارژر سریع 350 کیلوواتی، نرم‌افزار برنامه‌ریزی مسیر خودرو، و تجربه خودم در زمینه خودروهای الکتریکی، فکر می‌کردم اصلاً مشکلی نخواهم داشت. این اولین اشتباه من بود. واقعیت این است که نیمه شمالی ساحل شرقی این روزها از نظر یافتن شارژرهای سریع عمومی در وضعیت خوبی قرار دارد. تصور می‌کردم اگر بین نیویورک و واشنگتن دی.سی. حرکت کنم و سپس به سمت ریچموند بروم، هیچ مشکلی برای پیدا کردن شارژر مناسب نخواهم داشت. اما آنچه را که در نظر نگرفتم، محل زندگی فعلی‌ام بود و اینکه سریع‌ترین مسیر به ویرجینیا ابتدا از مناطق روستایی پنسیلوانیا می‌گذرد.
بدون قصد توهین به دوستان و خوانندگان عزیزمان در ایالت پنسیلوانیا، اما این منطقه دقیقاً قوی‌ترین بخش آمریکا از نظر وجود شارژرهای سریع نیست. مانند بسیاری از خودروهای الکتریکی، کیا EV6 من در مسیر شارژرهای کند و سریع را پیدا می‌کند، اما چندان به محل دقیق آن‌ها یا امکانات نزدیک‌شان توجه نمی‌کند. همچنین، خودرو مدام می‌خواست من را به سمت شارژرهای کندتر هدایت کند که باعث می‌شد زمان زیادی را صرف شارژ کنم، نه رانندگی. پس از کمی ور رفتن با عملکرد جستجوی شارژر در سیستم ناوبری خودرو، سر از یک شارژر سریع 30 کیلوواتی در نمایندگی تعطیل‌شده هوندا در ساعت 9 شب درآوردم. واضح است که نمایندگی هوندا مکان مناسبی برای شارژ خودرو نیست، آن هم وقتی گرسنه، خسته و نیازمند استراحت هستید. خیلی زود فهمیدم این گزینه عملی نیست و به سمت ایستگاه EVGo در هریسبورگ تغییر مسیر دادم، کمی برق گرفتم و سپس برای شب به هتلی رفتم. امیدوار بودم که دست‌کم تا نزدیکی واشنگتن دی.سی. برسم، اما هرچند EV6 شارژ شده آماده ادامه مسیر بود، من نبودم.
بعد از یک روز طولانی کاری روزی که ترامپ اعلام کرد قصد دارد اعتبار مالیاتی خودروهای برقی را لغو کند—نیاز به استراحت داشتم. آنچه آرزو داشتم انجام داده بودم این بود که مسیرم را کمی تغییر دهم و به سمت شرق، نزدیک‌تر به فیلادلفیا، بروم. در آنجا ایستگاه‌های 350 کیلوواتی بیشتری وجود داشت و نیازی به چند توقف یا مواجهه با عدم اطمینان نبود. این همان چیزی است که منظورم از “برنامه‌ریزی مسیر” است. حتی بهترین خودروی الکتریکی هم مانند شما فکر نمی‌کند—شما که به‌عنوان یک انسان می‌دانید در مسیر چه امکاناتی وجود دارد، نیاز دارید گاهی غذا بخورید و نمی‌خواهید ساعت‌ها در یک ماشین پارک‌شده منتظر شارژ باشید. کاری که باید انجام می‌دادم این بود که مقصدهای جداگانه‌ای تنظیم کنم مثلاً یک ایستگاه شارژ سریع در اینجا و سپس یکی دیگر در مسیر مقصد نهایی‌ام به‌عنوان نقاطی در طول مسیر تصور من که ناوبری مستقیم به ریچموند بهترین و سریع‌ترین تجربه را به من می‌دهد، اشتباه بود. همیشه این‌طور نیست.
نکته دوم: اعتماد کنید، اما مطمئن شوید
مسئله دیگری هم وجود داشت. هرچند کیا EV6 عالی است، اما سیستم ناوبری آن واقعاً اعصاب‌خردکن است. این سیستم با بسیاری از خودروهای مدرن دیگر، چه بنزینی و چه برقی، قابل مقایسه نیست. تصمیمات عجیبی می‌گیرد، مرا از مسیر اصلی دور می‌کند و به‌ندرت بهینه‌ترین گزینه را ارائه می‌دهد. (بگذارید بگوییم که تغییر هیوندای به Android Automotive و نقشه‌های گوگل داخلی نمی‌تواند زودتر اتفاق بیفتد.) شاید خودروی برقی شما در این زمینه بهتر باشد، مثل شورولت Equinox EV، هوندا Prologue یا ولوو XC40 که همگی از قبل با نقشه‌های گوگل مجهز شده‌اند. شاید هم یک تسلا دارید، که همیشه شما را به ایستگاه‌های شارژ خوب هدایت می‌کند. اگر نه، پیشنهاد می‌کنم برای برنامه‌ریزی مسیر یک نظر دوم بگیرید. من در حالی که در جاده بودم، اپلیکیشن A Better Route Planner (ABRP) را دانلود کردم، که به من اجازه داد مشخصات خودرو و مقصد را وارد کنم تا بهینه‌ترین مسیر را پیدا کنم. همچنین مسیرم را در اپلیکیشن Google Maps گوشی‌ام بررسی کردم، زیرا این اپلیکیشن هم برای یافتن ایستگاه‌های شارژ خودروهای برقی مناسب است.
در کمال تعجب، وقتی صبح روز بعد از هریسبورگ حرکت کردم، ABRP واقعاً مسیری سریع‌تر و یک ایستگاه شارژ سریع‌تر از سیستم ناوبری کیا EV6 پیدا کرد. من آن را به‌عنوان مقصد تنظیم کردم و یک ساعت زودتر از زمانی که ماشین ابتدا تخمین زده بود، به خانه دوستم رسیدم. می‌توان گفت خودروهای برقی مختلف، درجات مختلفی از تحمل ریسک دارند. من متوجه شدم که کیا نسبتاً محافظه‌کارانه عمل می‌کند. این خودرو واقعاً نمی‌خواهد که شما بدون شارژ بمانید، بنابراین معمولاً شما را به یک ایستگاه شارژ هدایت می‌کند، حتی اگر بتوانید با برد بیشتری از آنچه تخمین زده شده، رانندگی کنید. از بهترین قضاوت خود استفاده کنید، ایده خوبی از گزینه‌های شارژ سریع در طول مسیر داشته باشید و به یاد داشته باشید که اگر پیش‌شرط شارژ باتری به‌صورت خودکار فعال نمی‌شود، حتماً آن را فعال کنید. من این توصیه‌ها را عملی کردم و به ایستگاه شارژ Electrify America در یک فروشگاه والمارت نزدیک فردریک، مریلند رفتم. باتری را تا 80 درصد شارژ کردم و این باعث شد که اضطراب بردی ماشینم به میزان زیادی کاهش پیدا کند. همچنین از دستشویی‌های آنجا هم استفاده کردم.
نکته 3: از حالت اقتصادی (Eco Mode) استفاده کنید
در این سفر، من همچنین عاشق حالت Eco در کیا EV6 شدم. من قبلاً زیاد به این حالت رانندگی فکر نمی‌کردم (حالت‌های دیگر Normal، Sport و Snow هستند). تغییر به حالت Eco برد تخمینی من را کمی افزایش می‌داد، اما این افزایش به نظر خیلی قابل توجه نبود. در خودروهای بنزینی، حالت اقتصادی اغلب بی‌فایده است و فقط کمی واکنش پدال گاز را کاهش می‌دهد بدون اینکه سود قابل توجهی داشته باشد. اما باز هم اشتباه می‌کردم. در خودروهای E-GMP گروه هیوندای موتور، حالت Eco استفاده از موتور برقی جلویی (اگر خودرو یکی داشته باشد) را به حداقل می‌رساند، خروجی کلی قدرت را کاهش می‌دهد و بازده کلی را افزایش می‌دهد. البته این امر باعث می‌شود کمی از قدرت قربانی شود، اما هنوز هم قدرت کافی برای سبقت گرفتن راحت در بزرگراه داشتم.
هرچه بیشتر از حالت Eco استفاده کردم، بیشتر دیدم که بازده کلی خودرو افزایش می‌یابد—همراه با تخمین برد آن. حتی با وجود هوای کمی سردتر و سرعت‌های بزرگراهی، بازده من از 2.8 مایل بر کیلووات ساعت به 3.6 مایل بر کیلووات ساعت در حالت Eco افزایش یافت و با 23% شارژ به خانه دوستم رسیدم، در حالی که ابتدا 13% تخمین زده شده بود. برای تأیید اینکه این بهبود تکرارپذیر است یا نه، باید آزمایش‌های کنترل‌شده بیشتری انجام دهم، اما واضح است که حالت Eco تأثیر دارد. این امر نظریه من را تقویت می‌کند که خودروهای E-GMP، با وجود نیاز به نرم‌افزار بهتر، از نظر قوای محرکه یکی از بهترین‌ها هستند—بهتر از تسلا، شاید در سطح پورشه و نه به اندازه لوسید. این مقایسه‌ها به خوبی نشان‌دهنده کیفیت بالای آنهاست. همه خودروهای برقی قابلیت حالت Eco ندارند. شاید خودرو شما داشته باشد؛ دفترچه راهنما را بررسی کنید و دفعه بعدی که به سفر می‌روید آن را امتحان کنید. ممکن است تأثیر بیشتری نسبت به آنچه تصور می‌کنید داشته باشد.
پس از چند روز در ریچموند، مسیر بازگشتم حتی راحت‌تر بود. من دوباره به همان والمارت قبلی رفتم، باتری را از 13% به 80% در تنها 17 دقیقه شارژ کردم، مسیر کمی بهتر را انتخاب کردم و از حالت Eco استفاده کردم تا زودتر از موعد پیش‌بینی‌شده به خانه برسم و هنوز 69 مایل شارژ داشتم. اصلاً بد نبود. فرض کنید بدون ترافیک و مشکل خاصی، می‌توانید از شهر من در نیویورک تا ریچموند را در کمی بیش از هفت ساعت رانندگی کنید. با احتساب توقف برای سوخت، غذا و دستشویی، بگذارید بگوییم این سفر حدود هشت ساعت طول می‌کشد. در مسیر بازگشت که تمام این درس‌ها را به کار بردم و دو بار کمتر از 20 دقیقه شارژ سریع انجام دادم این سفر را در هشت ساعت و 42 دقیقه انجام دادم. اصلاً بد نیست. و پاسخ خوبی به انتقاد سفرهای جاده‌ای با خودروهای برقی خیلی طولانی است!. اگر خودرو شما به‌اندازه کافی سریع شارژ شود و بدانید چه می‌کنید، این مسئله دیگر مشکلی نیست.
در مجموع، من برای دو ایستگاه Electrify America در والمارت، باید 58.40 دلار پرداخت می‌کردم. اما هر دو رایگان بودند چون EV6 تا 1000 کیلووات ساعت شارژ رایگان ارائه می‌دهد (اکنون 863 کیلووات ساعت باقی مانده است). من در طول سفر 58.88 دلار در سه ایستگاه EVGo خرج کردم که معادل دو باک بنزین برای مزدا 3 من است. و تقریباً مطمئنم که باید بیش از دو بار در این سفر بنزین می‌زدم. من در مقایسه با یک خودرو بنزینی، در این سفر روی سوخت صرفه‌جویی کردم، حتی اگر سفر کمی طولانی‌تر بود. همچنین خستگی سفر جاده‌ای با یک خودرو پر از صدای موتور و لرزش‌ها را تجربه نکردم.
اگر این مطلب را بخوانید و فکر کنید که خودروهای برقی ارزش این‌گونه لحظات را ندارند، احساس شما را درک می‌کنم. من واقعاً نمی‌خواهم تجربه داشتن یک خودرو که با بنزین کار نمی‌کند را زیبا جلوه دهیم؛ برای بسیاری از مردم این برنامه‌ریزی اضافی به زمان و انرژی نیاز دارد که آنها به سادگی ندارند. و من به این موضوع احترام می‌گذارم. اما اوضاع همیشه در حال بهتر شدن است. دیگر روزهایی که رانندگان خودروهای برقی مجبور بودند کابل‌های اضافه برای شارژ اضطراری در دیوار همراه خود داشته باشند، گذشته است. من مطمئنم که دفعه بعدی که به دیدن دوستم می‌روم، شرایط حتی بهتر و سریع‌تر خواهد بود به‌خصوص وقتی که کیا بالاخره یک آداپتور شارژر تسلا به من بفروشد.

مترجم : ناهید احمدی
منبع : motor1.com

انتهای پیام/