خصوصیسازی را به افراد دارای اهلیت بسپارید
علیاکبر رنجبرزاده، عضو کمیسیون صنایع؛ به مدیریت کارآمد بر بخش خصوصی اعتماد کنیم
تجربه نشان داده که هر کجا بخش خصوصی واقعی فعال نبوده و ماجرا خصوصی- دولتی بوده، موفقیت پایین بوده است. این مسئله فقط مختص ایرانخودرو نیست، بلکه در تمام حوزهها همین وضعیت را شاهد هستیم. تا جایی که امکان دارد و شرایط کشور اجازه میدهد، باید تلاش کنیم بخش خصوصی را فعال کنیم؛ البته بخش خصوصیای که اهلیت، ظرفیت و توانمندی لازم را داشته باشد و بتواند شایستگی خود را نشان دهد.
قطعهنیوز:واگذاری سهام ایرانخودرو به بخش خصوصی میتواند گامی مهم در جهت اصلاح ساختار مدیریتی و بهبود عملکرد صنعت خودروسازی کشور باشد. این اقدام در جهت سیاستهای خصوصیسازی، با هدف کاهش تصدیگری دولت و تقویت توان بخش خصوصی انجام میشود.
یکی از گزینههای مطرح در این زمینه، واگذاری سهام به مجموعههایی مانند کروز است؛ شرکتی که سالها در صنعت قطعهسازی فعالیت داشته و توانسته جایگاه قابلتوجهی در تأمین قطعات خودروهای داخلی پیدا کند. این تجربه میتواند فرصتی برای ارتقای مدیریت و بهرهوری در شرکتهای خودروسازی باشد، بهویژه اگر فرآیند واگذاری بر اساس اصول اهلیتسنجی و شفافیت انجام شود.
خصوصیسازی در صنعت خودرو باید با هدف بهبود کیفیت، کاهش هزینهها و تسریع فرآیندهای تولید انجام شود. واگذاری سهام ایرانخودرو به بخش خصوصی، بهویژه به شرکتهایی با سابقه مشخص و توان مدیریتی، میتواند زمینهساز تحول در این صنعت و پاسخگویی بهتر به نیازهای بازار باشد.
با این حال، موفقیت این واگذاریها منوط به اجرای صحیح قوانین و نظارت مستمر بر عملکرد بخش خصوصی است. اگر دولت و نهادهای مسئول بتوانند این فرآیند را بهدرستی مدیریت کنند، میتوان امیدوار بود که واگذاری سهام ایرانخودرو به بهبود شرایط صنعت خودرو، افزایش شفافیت و تقویت رقابتپذیری کمک کند. این اقدام، فرصتی برای حرکت بهسمت توسعه پایدار در یکی از صنایع کلیدی کشور است.
افراد بخش خصوصی دارای اهلیت را فعال کنیم
علیاکبر رنجبرزاده، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی درباره موضوع خصوصیسازی صنعت خودرو به خبرنگار ما میگوید:« صحبت من در بحث واگذاریها، تأکید بر نقش بخش خصوصی است. تجربه نشان داده که هر کجا بخش خصوصی واقعی فعال نبوده و ماجرا خصوصی- دولتی بوده، موفقیت پایین بوده است. این مسئله فقط مختص ایرانخودرو نیست، بلکه در تمام حوزهها همین وضعیت را شاهد هستیم. تا جایی که امکان دارد و شرایط کشور اجازه میدهد، باید تلاش کنیم بخش خصوصی را فعال کنیم؛ البته بخش خصوصیای که اهلیت، ظرفیت و توانمندی لازم را داشته باشد و بتواند شایستگی خود را نشان دهد.برای تحقق این هدف، دولت باید در کارگروههای مختلف، ظرفیتها را شناسایی کرده و توانمندی و اهلیت افراد و شرکتها را ارزیابی کند. سپس در خصوص واگذاری تصمیمگیری کند.»
وضعیت فعلی صنعت خودرو
این عضو کمیسیون صنایع مجلس میگوید:« در حوزه خودروسازی، ما نمیتوانیم انکار کنیم که در سالهای گذشته ظرفیتهایی ایجاد شده است، اما این رشد در صنعت خودرو بسیار کند و ناکارآمد بوده و انتظارات مردم و حتی مسئولین را برآورده نکرده است. بنابراین، به نظر من بهتر است اقدامات جدی در خصوص واگذاری انجام شود.»
دو راهکار برای واگذاری در صنعت خودرو
رنجبرزاده برای واگذاری بخش دولتی خودروسازی به بخش خصوصی دو راهکار را ارائه میدهد و میگوید:« واگذاری در حوزه خودروسازی میتواند به دو صورت انجام شود:
1/ واگذاری کامل سهام دولتی: دولت میتواند 5 درصد سهامی را که در ایرانخودرو دارد، بهطور کامل به بخش خصوصی واگذار کند و بفروشد. البته این واگذاری باید به افراد یا شرکتهایی که اهلیت و توانمندی دارند، انجام شود.
2/ تصمیمسازی سهامداران عمده: اگر سهامداری در ایرانخودرو وجود دارد که حدود 30 درصد سهام شرکت را در اختیار دارد، چرا نباید به او اجازه تصمیمگیری و اجرای امور داده شود؟ نباید بهگونهای باشد که سهامدار عمده کنار گذاشته شود و دولت با 5 درصد سهام خود بر سایر سهامداران ارجحیت پیدا کند.
قانون باید بهدرستی اجرا شود. طبق قوانین اداره شرکتها، اگر فردی بیش از 25 یا 30 درصد سهام یک شرکت را در اختیار دارد، مدیریت شرکت باید به او واگذار شود. اما متأسفانه در مواردی این اصل نادیده گرفته میشود. ما باید واقعیتها را بپذیریم و این یکی از ضرورتهایی است که باید به آن توجه شود.
تعارض منافع یا ضرورت کارآمدی؟
به گفته رنجبرزاده؛ برخی مخالفان این واگذاریها، مسئله تعارض منافع را مطرح میکنند، اما من چنین اعتقادی ندارم. بهعنوان مثال، اگر یک قطعهساز توانسته خود را در بازار بالا بکشد، بیش از 24 هزار نفر کارگر و متخصص داشته باشد و کارآمدی خود را نشان دهد، چرا نباید از ظرفیت او استفاده کنیم؟ اگر کارشناسان و ارزیابان دولت تأیید کنند که این شرکت یا فرد توانایی مدیریت خودروسازی را دارد، چه اشکالی دارد که مدیریت به او سپرده شود؟
برای مثال، اگر مجموعهای مثل کروز ظرفیت بالایی دارد، واگذاری باید به او انجام شود. اما اگر فرد یا مجموعه دیگری با ظرفیت بالاتر وجود دارد، اولویت واگذاری باید به او باشد. اگر هم جایگزینی بالاتر از کروز وجود ندارد، چرا نباید به او اعتماد کرد؟
اهمیت توسعه و صادرات
این عضو کمیسیون صنایع مجلس تاکید میکند؛ انتظار ما از متخصصان متعهد در صنعت خودرو، بهویژه از دانشگاههای برجسته مثل دانشگاه شریف، این است که نگذارند صنعت خودرو اینقدر از استانداردهای جهانی عقب بماند. ما باید بتوانیم علاوه بر تأمین نیاز داخلی، بازارهای منطقه را نیز تصاحب کنیم و صادرات را گسترش دهیم.
متأسفانه در حال حاضر شاهدیم که برخی نمایندگان مجلس به جای حمایت از تولید داخل، به دنبال تصویب واردات خودرو هستند. وقتی مجلس 3 تا 4 میلیارد یورو برای واردات خودرو تصویب میکند، این اقدام ناشی از ناکارآمدی صنعت خودروسازی داخلی است.
بهترین و کوتاهترین راهکار این است که در یک بازه زمانی چندساله، حتی اگر واگذاری کامل انجام نمیشود، مدیریت شرکتها را به بخش خصوصی بسپاریم. اگر توانستند نیاز کشور را تأمین کنند و عملکرد مطلوبی داشته باشند، چه ایرادی دارد که بازار خودرو را در اختیار آنها قرار دهیم؟ این اقدام باعث میشود قیمتها متعادل شود و کیفیت خودروها افزایش یابد.
نقش قطعهسازان در کیفیت خودرو
کیفیت خودرو مستقیماً وابسته به کیفیت قطعهسازان است. اگر قطعهسازان کیفیت بالایی ارائه دهند، خودرو نیز کیفیت بالایی خواهد داشت. قطعهسازان باید در فضایی رقابتی، توانمندی خود را نشان دهند. ما نباید در برابر افرادی که آمادگی مدیریت و پیشبرد این صنعت را دارند، ایستادگی کنیم یا برای آنها حاشیه ایجاد کنیم.
برای مثال، مجموعهای مثل کروز که 24 هزار کارگر و متخصص دارد، از قطعهسازان شناختهشده و برجسته کشور است. این مجموعه قرار نیست بهطور مستقیم وارد خودروسازی شود، اما اگر افرادی که در مدیریت این مجموعه نقش داشتهاند، بتوانند خودروسازی دولتی را هم نجات دهند، نباید مانعی ایجاد شود.
در پایان، علیاکبر رنجبرزاده، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی میگوید:«ما باید با دقت و مراقبت،ظرفیتهای موجود در کشور را شناسایی کنیم و از آنها به بهترین شکل بهره ببریم. کشور ما توانایی برداشتن گامهای بلند در صنعت خودرو را دارد، به شرط آنکه به جای واردات، بر تولید خودروهای باکیفیت متمرکز شویم. این مسیر، با واگذاری صحیح و اصولی مدیریت و سهام شرکتهای خودروسازی به بخش خصوصی کارآمد، قابل تحقق است.اگر خودروسازی داخلی ناکارآمد باشد، ارتباطمان که با سایر کشورها بهتر شد چارهای جز رو آوردن به واردات و خروج ارز از کشور نداریم. همه این مسائل به دلیل نارکارآمدی صنعت خودروی داخلی است.اگر فردی دارای اهلیت میتواند این مشکل را حل کند چرا نباید به مدیریت او اعتماد کرد؟!»
انتهای پیام/